Aldona Kopkiewicz, Dar

pokój przestronny był i jasny
jak nie był jasny żaden wybór
domy poprzednie już gotowe
i rozstawiamy cztery ściany

stół zastawiony odłamkami
gdy z roztargnienia tłukę szklanki
coś mi się właśnie w życiu kończy
nie ma co wiecznie zmywać naczyń

ty stoisz po kolana w workach
bo spakowałeś swe marzenia
cisza jak ściana za plecami
nie ma tamtego uderzenia

na tej podłodze leżę twarzą
czujesz, jak ważą nasze rzeczy?
dobrze, że zapomniałeś zabrać
czego się już nie dało przeżyć

tak, już czas minął, weź walizkę
tak, dalej chcę żyć nasze życie
znowu znajdziemy własny pokój

jak był tak będzie
dzień szczęśliwy

Od Autorki: W wierszu „Dar” Czesław Miłosz pisze o szczęściu, które mu się zdarzyło jednego dnia, ja zaś chciałam poszukać szczęścia, które nam się zdarza codziennie.

Aldona Kopkiewicz – autorka książek poetyckich sierpień (Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius 2016) i Szczodra (Nagroda Fundacji im. Kościelskich 2019). Pisze także prozę i eseje.