Alicja Rosé, Pieśń o przemijaniu

To jest pieśń o przemijaniu, które pozostawia nas
bez odpowiedzi. Nie musisz wiedzieć,
co kryje serce niedźwiedzia. Ma kolor paproci,
soczysty, miękki. Możesz ją zjeść, mówisz,
ale tylko jedną, musisz nauczyć się, jak ją odróżnić
od tej z trucizną. Twoje dłonie na stole
niczym liście karbowanej kapusty.
W naszych językach mieszka kobieta i mężczyzna
albo są jednym i tym samym. Twój kraj
to ogień, mój to woda, która parzy.
Za oknem las stawał się coraz mniej czytelny,
niczym litery w książce, gdy tracisz wzrok.
Właśnie wtedy, nocą, przyszła we śnie Szecherezada,
powiedziała: mam dla ciebie prezent.
To nie rekin. To jedna i tysiąc nocy.

Wiersz rezonuje z tomem Czesława Miłosza „Nieobjęta ziemia” (1984).

Alicja Rosé – poetka, ilustratorka, tłumaczka. Za ilustracje do książki Magdaleny Tulli Ten i tamten las (2017) otrzymała Nagrodę Literacką m.st. Warszawy. Przekłada wiersze i eseje z języka angielskiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, norweskiego. Przez 4 lata podróżowała po krajach skandynawskich i bałtyckich, pracując nad tomikiem wierszy z ilustracjami Północ. Przypowieści (Znak 2019), który miał swoją premierę na Festiwalu Miłosza. Portfolio: alicjarose.com.