Biogram

(ur. 1945) historyk literatury, krytyk literacki, eseista. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od lat 70. zajmuje się twórczością Czesława Miłosza. Przeprowadził z pisarzem serię rozmów – Czesława Miłosza autoportret przekorny. Jest kierownikiem Katedry Historii Literatury Polskiej XX wieku na Wydziale Polonistyki UJ, wykładał na wielu uczelniach zagranicznych. Autor licznych prac, przede wszystkim dotyczących twórczości Czesława Miłosza, m.in. Moment wieczny. Poezja Czesława Miłosza (1987), Być (albo nie być) Środkowoeuropejczykiem (1999), W stronę Miłosza (2003).

Wystąpi z referatem „Prorok” postchrześcijaństwa?

Towarzyszące Miłoszowi od lat młodzieńczych przeświadczenie o schyłku cywilizacji o korzeniach chrześcijańskich, porównywalnego z upadkiem starożytnego Rzymu nabiera nowego znaczenia w świetle lektury „A Secular Age” Charlesa Taylora. Miłosz jawi się jako „prorok” postchrześcijaństwa. Skłania to do ponownego przemyślenia w jego poezji takich tematów, jak oznaki deprecjacji symboliki sakralnej w epoce ponowoczesnej, kryzys języka teologii, a zarazem – potrzeba ustanowienia nowych warunków i form wyznawania wiary chrześcijańskiej.