Biogram

dr hab. prof. UŁ w Katedrze Literatury i Tradycji Romantyzmu Uniwersytetu Łódzkiego. Historyk Literatury – zajmuje się zwłaszcza poezją XIX i XX wieku. Autorka Wstępu  do wydanego w Bibliotece Narodowej Wyboru poezyj Józefa Bohdana Zaleskiego (Wydanie trzecie zmienione – 1985), szkiców poświęconych zwłaszcza poezji romantycznej (Mickiewicz, Norwid, Słowacki) i dwudziestowiecznej (Leśmian, Gałczyński, Herbert, Grochowiak, poeci łódzcy). Autorka książki Istnieć w dwoistym świecie… Model człowieka i obrazy Boga w poezji Bolesława Leśmiana, Łódź 2009; tłumaczka z włoskiego tekstów filozoficznych Gianni Vattimo; red. naukowy kilku tomów zbiorowych poświęconych (między innymi) twórczości Norwida i Leśmiana; prowadziła cykle wykładów o literaturze polskiej na Państwowym Uniwersytecie w Mediolanie i w na Uniwersytecie w Bratysławie.

Wystąpi z referatem „Miłosz: między epifanią a skazą. Autorefleksja jako przedmiot poetyckiego opisu”
„W zaproponowanym temacie interesuje mnie oscylacja Miłoszowskiego „ja” pomiędzy doznaniem epifanicznego zachwytu, szczęśliwości, podziwu dla urody świata w jego całości i rzeczach poszczególnych (n p. Szczęście, Podziw, Esse), a poczuciem niespełnienia, udręki, poszukiwania bez rezultatu, poczucia wewnętrznych sprzeczności, nieautentyczności, nieszczęśliwości, skazy. Interesują mnie sposoby, jakich używa poeta dla przedstawienia podmiotu lirycznego przeżywającego epifanie – lub uwikłanego w odczucie zła, oraz poszukiwanie przez Miłosza języka, który zdołałby te napięcia wyrazić.
Obydwa doznania wiążą się z ekspozycją „ja” lirycznego w taki sposób, iż uruchomiona autorefleksja wyłania się ze zdystansowanego „oglądu” ludzkiej (a zwłaszcza własnej, osobistej) wędrówki w czasie i przestrzeni. Autorefleksja poety przesuwa się często w stronę pytań o funkcję języka poetyckiego, o status i sens poety i poezji, otwierając się tym samym na problematykę autotematyczną (Pałac moich muz, Dziecinność, Ściganie celu, Skaza, Kult sztuki, Bez dajmoniona, Żywotnik, To… i inne).
Analiza sposobów realizowania przez Miłosza tak określonej, poetyckiej autobiografii i autorefleksji byłaby przedmiotem mojego referatu”.

Barbara Stelmaszczyk