Biogram

profesor Literatur Słowiańskich i Komparatystyki w Northwestern University. Studiowała język rosyjski, polski oraz języki i literatury słowiańskie w Leningradzie, Santa Cruz, Krakowie i na Harvardzie, gdzie doktoryzowała się w roku 1988 dysertacją Osip Mandelstam and the Modernist Creation of Tradition (wyd. Princeton University Press, 1995).
Najwybitniejsza uczennica Stanisława Barańczaka, z którym tłumaczyła na angielski poezję polską, m.in. antologię Spoiling Cannibals’ Fun: Polish Poetry of the Last Two Decades of Communist Rule  (Northwestern University Press, 1991) oraz poezję Wisławy Szymborskiej, przyczyniając się do jej ogromnego sukcesu w USA. Samodzielnie przetłumaczyła Lektury nadobowiązkowe Szymborsakiej (Nonrequired Reading: Selected Prose, Harcourt Brace, 2002) oraz kolejne tomy wierszy i esejów Adama Zagajewskiego, a także wiersze Ryszarda Krynickiego. Poza książką o Mandelsztamie ogłosiła rozprawę Lyric Poetry and Modern Politics: Russia, Poland, and the West (Yale University Press, 2009), nagrodzoną w roku 2011 prestiżową National Book Critics Circle Award in Criticism. Jest laureatką wielu nagród, w tym tak cenionych wyróżnień jak John Simon Guggenheim Memorial Foundation Fellowship (1998-9), National Endowment for the Humanities Fellowship (2011-12), nagroda Polskiego PEN Clubu (1997) czy wielokrotnie przynawana American Association of Teachers of Slavic and Eastern European Languages Prize for Outstanding Book in Slavic Literatures. Jej eseje i tłumaczenia ukazują się w “Times Literary Supplement” (TLS), “The New Yorker”,  “The New Republic”,   “The New York Review of Books”, “BookForum”, “Poetry”. Obecnie pracuje nad biografią Czesława Miłosza.

Wystąpi z referatem „Postcolonial Miłosz”

Dziedzictwo Miłosza jako „polskojęzycznego Litwina”, wraz z biograficznym doświadczeniem Polski wyzwolonej spod imperialnego panowania, by wkrótce zostać brutalnie skolonizowaną na nowo, uczyniło z poety szczególnie przenikliwego krytyka Polski jako narodu jednocześnie kolonizowanego i kolonizującego. Niewiele uwagi poświęcono dotychczas sposobowi, w jaki poeta przekłada swą specyficzną kulturową świadomość na czytanie historii, języka i krajobrazu adopcyjnej ojczyzny, Stanów Zjednoczonych, w której mieszkał przez kilkadziesiąt lat. W niniejszym wystąpieniu przedyskutuję jego wizję amerykańskiej kultury o rosnącej złożoności, kształtowanej nie, jak twierdzi w „Traktacie poetyckim”, przez nieobecność historii, ale przez wielowiekową tradycję kolonizujących i kolonizowanych narodów, które postrzega przez pryzmat rodzinnej Litwy. Kluczowe teksty, które będą dyskutowane, to: „Bałtowie”, „Widzenia nad zatoką San Francisco” oraz „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada.”