Biogram

(ur. 1960), historyk literatury, krytyk literacki i poeta. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie następnie pracował w Instytucie Literatury Polskiej jako asystent, później adiunkt, obecnie pracuje w Katedrze Kulturoznawstwa UMK. Badacz polskiej literatury emigracyjnej. Autor studium poświęconego twórczości poetyckiej Tadeusza Sułkowskiego „Idea i rzecz” (1987) i tomu rozpraw „Znani i nieobecni” (2008). Edytor utworów Tadeusza Sułkowskiego i Andrzeja Bobkowskiego.

Wystąpi z referatem „Dwa Wilna. Miłosz i Michał K. Pawlikowski”

„Zarówno Czesław Miłosz, jak i Michał Kryspin Pawlikowski, nie byli urodzonymi wilnianami, byli raczej w pewnym okresie swego życia „wilnianami z wyboru”, i choć obaj opuścili je w mniej lub bardziej dramatycznych okolicznościach, Wilno i czas w nim zatrzymany towarzyszyły im w ich emigracyjnych peregrynacjach, a ich pisarstwo przenikał duch „Jerozolimy Północy”. Powiedzieć można, że niejeden nurt ich twórczości zawracał ku Wilnu, istniejącemu tylko w ich pamięci. Literackim świadectwom siły oddziaływania ich wileńskiej przeszłości, legendzie „miłego miasta”, poświęcone będzie moje wystąpienie konferencyjne. Dodać wypada, że choć Miłosza i Pawlikowskiego dzieliło jedno pokolenie, przebywali w Wilnie w tym samym czasie, a ich drogi uchodźcze nieraz zbiegały się, nie wiadomo, czy pisarze będący tak blisko siebie, nieomal ocierający się o siebie na wileńskich ulicach, znali się osobiście. Jeśli nawet nie, to ściśle łączyło ich wileńskie „pokrewieństwo”, silniejsze bodaj za oceanem niż w Wilnie rzeczywistym”.