Biogram

urodzona w Krakowie, profesor zwyczajny Wydziału Polonistyki, założycielka Katedry Krytyki współczesnej przy tymże wydziale. Badaczka literatury XX wieku i krytyk literacki, interesuje się przede wszystkim historią idei oraz światopoglądem  formacji 1910. Autorka wielu książek historycznoliterackich i krytycznych, edytorka  krytycznych wydań  Brzozowskiego  i Gałczyńskiego. Pisze również prozę o charakterze wspomnieniowym. Redaktor naczelna dwumiesięcznika „Dekada Literacka”.

Wystąpi z referatem „Miłosz zaraz po wojnie”

„Miłosz swój epizod krakowski komentuje  w dwóch  czasowych momentach: w listach pisanych  do przyjaciół  z Waszyngtonu (czyli właśnie zaraz po wojnie) oraz w „ Roku myśliwego „a więc po blisko 30 latach. Komentarze te dotyczą  kolejnego doświadczenia katastroficznego, jakim miał być „koniec świata” w Krakowie, w środowisku  (między innymi) domu literatów przy ulicy Krupniczej, w kręgach „Odrodzenia” (lewicowych), ugodowych („Twórczości”).  Z tego doświadczenia powstaje projekt nowej powieści katastroficznej (nigdy przez Miłosza nie napisanej), a także rodzą się pierwsze impulsy opuszczenia  umysłowych kręgów polskiej średniości (ma  to związek z teorią „mediocrite” stworzoną przez Simone  Weil).
Słowem, w latach bezpośrednio powojennych można wskazać motywy i uzasadnienia dalszych wyborów poety – zarówno artystycznych jak ideologicznych, co będę się starała udowodnić „.