jest profesorem literatur słowiańskich oraz komparatystyki na uniwersytecie w Getyndze. Studiował rusycystykę i polonistykę w Hamburgu, był asystentem w Instytucie Slawistyki w Oldenburgu, nastepnie kierował wydziałem literatury w Centrum Historii i Kultury Europy Środkowowschodniej w Lipsku. Jest profesorem literatur i kultur Słowiańskich w Salzburgu. Zajmował się Miłoszem, Watem, Schulzem, Wyspiańskim i Mickiewiczem. Organizował jubileuszową konferencję na targach książki we Frankfurcie o twórczości Aleksandra Wata w 2000 roku. Jako teoretyka, interesuje go problematyka wartośći i ocenenia literatury oraz związek pomiędzy strukturalizmem i hermeneutyką.

Wystąpi z referatem „Rok 1945 w poezji Miłosza”

„Rok 1945 dla kultury polskiej był „godziną zero” nie tylko w obliczu zniszczenia Warszawy, ale również wobec niemożności powrotu do nastroju i poetyki literatury międzywojennej. W tomie poezji „Ocalenie”, wydanym przez Miłosza w 1945 roku, większość wierszy powstała jeszcze do roku 1939. Tylko trzy wiersze z tego tomu dotyczą sytuacji zaraz po wojnie: „Ucieczka”, „W Warszawie” oraz „Przedmowa”. W swoim wykładzie będę analizować semantyczną strukturę tych trzech poematów pod względem godziny zero kultury polskiej”.