Biogram

historyk i krytyk filmu, absolwent polonistyki UJ (1971). Profesor zwyczajny, od 2008 dyrektor Instytutu Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1994-2006 był zastępcą naczelnego redaktora miesięcznika „Kino”. Opublikował m.in. książki: Poetyka powieści i filmów Tadeusza Konwickiego (1984), Strategie autorskie w polskim filmie fabularnym 1945-1961 (1992, 2 wyd. 2000), Nowa Fala. O pewnej przygodzie kina francuskiego (2000), Wajda (2006), Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty (2009, Nagroda PISF dla najlepszej książki filmowej roku). Redaktor pierwszej polskiej Encyklopedii kina (2003, 2 wyd. 2010), współredaktor Historii kina, której tom pierwszy pt. Kino nieme, ukazał się w 2009 roku. Członek Europejskiej Akademii Filmowej (od 2006), przewodniczący Komitetu Nauk o Sztuce PAN (od 2007).

Wystapi z referatem „Miłosz w kinie”

„Dziś – po niechętnej reakcji Noblisty na adaptacje Doliny Issy czy Pana Tadeusza – pamięta się głównie o rezerwie Miłosza wobec sztuki filmowej. Tymczasem w młodości, a i potem długo jeszcze, poeta był zapalonym miłośnikiem kina i na różne sposoby, w swoich wierszach i esejach, dawał wyraz tej pasji. Celem referatu (zgłaszanego w ramach Tematów do odstąpienia) ma być właśnie przypomnienie i skomentowanie sądów Miłosza na temat sztuki filmowej. Po pierwsze, warto przyjrzeć się odniesieniom i aluzjom filmowym zawartym w wierszach, od Twarzy mężczyzny z 1931 roku („Jak w wściekłym filmie Dżingischanów wyrasta skośnie twarz nad mieczem”) po Traktat poetycki z 1957 („Tam nasz początek. Już miga iluzyon: Max Linder krowę prowadzi i pada.”). Po drugie, komentarza domagają się liczne fragmenty esejów poświęcone sztuce kina, od Prywatnych obowiązków z 1972 (fascynujący akapit o sekwencji salonu Steinera z Osiem i pół Felliniego w eseju Myśli o T.S. Eliocie) po Rok myśliwego z 1990 (mała recenzja Ostatniego cesarza Bertolucciego). Po trzecie, osobnej refleksji warte jest zaangażowanie Miłosza w scenariusz Robinsona warszawskiego, który powinien był rozpocząć powojenną produkcję filmową w Polsce”.