Dwa psy

Dwa psy
dla Charlesa i Holly

Stary pies, co boi się własnego cienia,
W jakimś południowym mieście.
Historia opowiedziana przez ślepnącą kobietę,
Pewnego pięknego wieczoru,
Gdy cienie wypełzały
Z lasów New Hampshire,
Długa ulica, tylko ten przestraszony pies
I parę brudnych kurcząt,
I całe to słońce, co tak waliło
W tym bezimiennym południowym mieście.

Przypomniałem sobie wtedy Niemców, jak maszerowali
Przed naszym domem w czterdziestym czwartym.
A wszyscy stali na chodniku,
Przyglądając się im kątem oka,
Ziemia się trzęsła, przechodziła śmierć…
Na drogę wybiegł biały piesek
I wplątał się żołnierzom między nogi.
Kopniak posłał go w górę jak na skrzydłach.
Ciągle to widzę!
Nadchodzi noc. Piesek na skrzydłach.

Tłum.  Magda Heydel

Charles Simic

amerykański poeta pochodzenia serbskiego

Charles Simic (ur. 1938) – amerykański poeta pochodzenia serbskiego. Urodził się i do 16. roku życia mieszkał w Belgradzie. Języka angielskiego nauczył się już na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Pisze o jazzie, sztuce, filozofii. Jest współwydawcą „Paris Review”. W „The New York Review of Books” publikował artykuły na temat poezji polskiej. Za tomik „The World Doesn’t End: Prose Poems” otrzymał w 1986 r. nagrodę Pulitzera. W 2014 r. został laureatem Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Zbigniewa Herberta.

Fot. Beowulf Sheehan