Paulina Pidzik, (poznanie: łąka)

czy wiesz gdzie jest to miejsce
siostro od strony rzeki nie pamiętam już
ścieżek głosów zwierząt imiona roślin zarosły
pomiędzy językiem a palcami łąka
niekoszona zmienia się w

las-dom

z tkanek traw szelestu źdźbeł
drobin pamięci pod skórą rośnie
coraz głębiej kłuje kluje się
przebija pod żebrami

Wiersz rezonuje z wierszem „Łąka” Czesława Miłosza („Na brzegu rzeki”,1994).
Od Autorki: miłoszowa „Łąka” dotyka mnie na pograniczach.
kłuje pod stopami, wrasta w czułe miejsca.
przywołuje moją pierwszą przestrzeń (poznania).
siostro, ona cały czas rośnie nam coraz wyżej pod palcami.

Paulina Pidzik – prawniczka, poetka, fotograficzka otworkowa.
spomiędzy rzeki i lasu. (jeszcze) mieszka w Krakowie.