Maria Delaperrière

Profesor dr hab., przez wiele lat kierowała Wydziałem Polonistyki w Państwowym Instytucie Języków i Cywilizacji Wschodnich (Institut National des Langues et Civilisations Orientales, INALCO) w Paryżu, oraz Ośrodkiem Studiów Środkowo-europejskich ( Centre d’étude de l’Europe médiane) na tej uczelni.
Jest autorką książek: Les avant-gardes polonaises et la poésie européenne (Paris, IES 1991); Panorama de la littérature polonaise des origines à 1822 (we współpracy z F. Ziejką, PWN 1992); Dialog z dystansu (Universitas, 1998); Polskie awangardy a poezja europejska (wyd. Uniwersytetu Śląskiego, 2004); Pod znakiem antynomii (Universitas 2006); La littérature polonaise à l’épreuve de la modernité (Paris, IES 2008). Literatura polska w interakcjach, (Neriton 2011). Pod jej redakcją ukazało się kilkanaście książek poświęconych literaturze polskiej i środkowo-europejskiej.

Wystąpi z referatem „Milosz i Francja: fascynacja czy idiosynkrazja?”

„Związki Czesława Miłosza z Francją są bardzo istotne i zarazem dość skomplikowane. W niniejszym referacie będzie chodziło o naszkicowanie najważniejszych paradoksów i kontrowersji, które otaczają z jednej strony sylwetkę pisarza kształtującą się pod wpływem, lub w reakcji, na kulturę francuską, z drugiej – o pełną sprzeczności recepcję jego twórczości we Francji.
Na szczególną uwagę zasługują dwa odrębne okresy „paryskie”: pierwszy – to okres „inicjacyjny”, w którym polemiczny stosunek młodego żagarysty do literatury francuskiej rzuca światło na jego własne antynomie światopoglądowe i wybory estetyczne. Drugi, powojenny – to okres wielkiego kryzysu duchowego, zbiegający się z ogólnym kryzysem totalitarnych utopii.
Można wysunąć tezę, że właśnie w tym drugim okresie „paryskim” Miłosz wykrystalizował swoje najistoniejsze powołanie „dysydenta” nie tylko politycznego, ale i „cywilizacyjnego”. Na pierwszy plan wysuwają się wtedy pytania o recepcję dzieł Miłosza, jego kontaktów z francuskimi środowiskami intelektulanymi, w których spory i antynomie dotykają najgłębszych dylematów współczesności”.